czwartek, 31 stycznia 2013


Czarne słońce przedstawione na posadzce zamku Wewelsburg miało być - według ideologów SS -symbolem pragermańskim. Symbol stworzono, przekształcając motyw występujący na okrągłych zapinkach płytowych i klamrach pasów używanych przez germańskie plemiona Gotów, Franków i Alamanów. 

Nazwa symbolu wywodzi się z mitologii germańskiej. Czarne Słońce miało zastąpić to prawdziwe, pożarte podczas ragnarök (w dniu zmierzchu bogów) przez syna wilka Fenrira i zniszczyć całą Ziemię. Ocaleć mieli tylko nieliczni. To złowróżbny symbol, dlatego na dawnej biżuterii Germanów tak trudno go znaleźć. 

Symbol przedstawiony w Wewelsburgu mógł mieć dla nazistów podobne znaczenie jak runy użyte do zapisu nazwy SS czy runa stawiana na grobach esesmanów zamiast krzyża. Wszystkie te symbole miały odzwierciedlać tęsknotę nazistów do germańskiego wyidealizowanego "złotego wieku", czyli początków naszej ery. Wtedy rzymscy historycy, tacy jak Tacyt czy Pliniusz, zachwycali się Germanami, zwłaszcza Markomanami i Gotami. Te plemiona miały stać się dla mieszkańców Imperium Romanum pozytywnym wzorem, dlatego obraz "germańskiej krzepy, prostoty i sprawiedliwości" był mocno wyidealizowany i co za tym idzie - nieprawdziwy. Kręgi przywódcze III Rzeszy wierzyły jednak starożytnym historykom bez zastrzeżeń. Dlatego poszukiwano symboliki związanej z "okresem wielkości" Germanów. Identyfikacja z dawnymi Germanami szła bardzo daleko, nawet w dziedzinę religii. Warto przypomnieć, że od większości esesmanów (czyli elity państwa Hitlera) wymagano odejścia od Kościoła i przyjęcia wiary, która łączyła cechy religii dawnych Skandynawów, Sasów i Gotów. 

Czarne słońce jako motyw zdobniczy pojawia się właściwie tylko na zamku Wewelsburg. Dlatego nic dziwnego, że James Twining skojarzył trzy fakty: symbol czarnego słońca, informację, że Himmler zamierzał stworzyć "zakon wewnątrz zakonu", czyli elitarną grupę 12 generałów (w stopniu co najmniej obergruppenführera), i istnienie w Wewelsburgu miejsca spotkań wysokich rangą oficerów SS oraz marmurowej krypty dla 12 "rycerzy SS". Doprowadziło to autora książki do wielce prawdopodobnego wniosku, że "zakon w zakonie" działał właśnie w Wewelsburgu, a jego symbolem było czarne słońce. 

Dostępna literatura przedmiotu (a zwłaszcza monografia Zakon Trupiej Czaszki Heinza Höhne) zastrzega jednak, że wyróżnienie 12 obergruppenführerów przygotowanymi dla nich "pragermańskimi" herbami, specjalną uroczystością pogrzebową i miejscem przy okrągłym stole nie musiało oznaczać niczego więcej niż tylko próby stworzenia pewnej arystokracji w ramach SS. Stąd cała skomplikowana procedura spotkań i obrzędów na zamku Wewelsburg. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz