czwartek, 29 sierpnia 2013

Rośniemy w siłe

" Dawni strażnicy i inni ukrywający się członkowie niegdyś mistycznego bractwa powracają a wraz z nimi młody narybek aryjski w którym płynie wyselekcjonowana krew... dzieło wodza.
Jesteśmy jednak jeszcze za mali aby wyjść z cienia bynajmniej to kwestia czasu ."

"Potępianie naszych idei tylko nas wzmacnia , wszak to co zakazane smakuje najlepiej a więc nasze jabłko kusi co raz większe rzesze młodych zwolenników ".


"Co zrobimy jeśli przegramy wojne? "
- "Przygotujemy sie do następnej"

czwartek, 31 stycznia 2013

Obrzędy zakonu


Położony niedaleko Paderborn zamek Wewelsburg zwrócił uwagę Himmlera. Plotka głosiła, że usłyszał proroctwo, iż największemu atakowi ze Wschodu oprze się tylko jeden zamek w Niemczech (w Westfalii). Prawda była inna. Nietypowy trójkątny zamek był ruiną "do wzięcia". W lipcu 1934 roku SS wynajęło go za markę rocznie. Wewelsburg stał się jednym z licznych zamków tej organizacji (obok Bayerisch Zell, Eulenburga czy Malborka), ale miał charakter wyjątkowy. Został odbudowany i odrestaurowany, co pochłonęło ogromne sumy. Oczywiście doszło do zbrodni - blisko 3900 więźniów obozu koncentracyjnego Niederhagen pracowało przy odbudowie zamku, 1/3 z nich zginęła. Tak na fundamencie z krwi wyrósł zamek-świątynia. Mieścił apartamenty Himmlera (w tym specjalną salę Henryka I), pokoje gościnne dla Hitlera (który nigdy nie przyjechał do Wewelsburga, więc spekulowano, że tam będzie pochowany), bibliotekę z 12 tysiącami tomów, centrum szkolenia SS i szereg sal ceremonialnych. Zamek miał po rozbudowie stać się nowym Camelotem. Himmler był bowiem opętany mitem arturiańskim: nawet gdy jadał prywatnie poza Wewelsburgiem, starał się, by na liście gości widniało 12 osób. W wielkiej komnacie zamku w Wewelsburgu przy dębowym stole konferował, medytował, zajmował się "czerpaniem siły z dzieł przodków", a nawet usiłował kontaktować się z duchami. Podczas tych, mających wiele wspólnego z okultyzmem, posiedzeń w 12 fotelach obciągniętych świńską skórą zasiadali wybrani obergruppenführerzy. Miejsce każdego z nich oznaczała mała tarcza z nazwiskiem i herbem.
Pod północną wieżą zamku wybudowano grobowiec z marmuru. Pośrodku grobowca miał płonąć wieczny ogień. Gdyby któryś z 12 rycerzy Himmlera zmarł, w tym miejscu spalić miano jego herb, a ciało złożyć w jednej z 12 kwater grobowca. Dym z palonego herbu miał wydobywać się specjalnym wyciągiem wentylacyjnym, stwarzając wrażenie słupa wznoszącego się nad wieżą.
Ale i dla innych członków SS zamek mógł okazać się wyjątkowy. W podziemiach budowli, w specjalnym sanktuarium, odbywał się "chrzest krwi", czyli rytuał przyjęcia nowego adepta do "zakonu". Tutaj wręczano esesmanom odznaki wywodzące się - oczywiście według Himmlera - z rycerskiej tradycji: sygnet z trupią czaszką, sztylet, a w wyjątkowych wypadkach szpadę lub herb. 


Czarne słońce przedstawione na posadzce zamku Wewelsburg miało być - według ideologów SS -symbolem pragermańskim. Symbol stworzono, przekształcając motyw występujący na okrągłych zapinkach płytowych i klamrach pasów używanych przez germańskie plemiona Gotów, Franków i Alamanów. 

Nazwa symbolu wywodzi się z mitologii germańskiej. Czarne Słońce miało zastąpić to prawdziwe, pożarte podczas ragnarök (w dniu zmierzchu bogów) przez syna wilka Fenrira i zniszczyć całą Ziemię. Ocaleć mieli tylko nieliczni. To złowróżbny symbol, dlatego na dawnej biżuterii Germanów tak trudno go znaleźć. 

Symbol przedstawiony w Wewelsburgu mógł mieć dla nazistów podobne znaczenie jak runy użyte do zapisu nazwy SS czy runa stawiana na grobach esesmanów zamiast krzyża. Wszystkie te symbole miały odzwierciedlać tęsknotę nazistów do germańskiego wyidealizowanego "złotego wieku", czyli początków naszej ery. Wtedy rzymscy historycy, tacy jak Tacyt czy Pliniusz, zachwycali się Germanami, zwłaszcza Markomanami i Gotami. Te plemiona miały stać się dla mieszkańców Imperium Romanum pozytywnym wzorem, dlatego obraz "germańskiej krzepy, prostoty i sprawiedliwości" był mocno wyidealizowany i co za tym idzie - nieprawdziwy. Kręgi przywódcze III Rzeszy wierzyły jednak starożytnym historykom bez zastrzeżeń. Dlatego poszukiwano symboliki związanej z "okresem wielkości" Germanów. Identyfikacja z dawnymi Germanami szła bardzo daleko, nawet w dziedzinę religii. Warto przypomnieć, że od większości esesmanów (czyli elity państwa Hitlera) wymagano odejścia od Kościoła i przyjęcia wiary, która łączyła cechy religii dawnych Skandynawów, Sasów i Gotów. 

Czarne słońce jako motyw zdobniczy pojawia się właściwie tylko na zamku Wewelsburg. Dlatego nic dziwnego, że James Twining skojarzył trzy fakty: symbol czarnego słońca, informację, że Himmler zamierzał stworzyć "zakon wewnątrz zakonu", czyli elitarną grupę 12 generałów (w stopniu co najmniej obergruppenführera), i istnienie w Wewelsburgu miejsca spotkań wysokich rangą oficerów SS oraz marmurowej krypty dla 12 "rycerzy SS". Doprowadziło to autora książki do wielce prawdopodobnego wniosku, że "zakon w zakonie" działał właśnie w Wewelsburgu, a jego symbolem było czarne słońce. 

Dostępna literatura przedmiotu (a zwłaszcza monografia Zakon Trupiej Czaszki Heinza Höhne) zastrzega jednak, że wyróżnienie 12 obergruppenführerów przygotowanymi dla nich "pragermańskimi" herbami, specjalną uroczystością pogrzebową i miejscem przy okrągłym stole nie musiało oznaczać niczego więcej niż tylko próby stworzenia pewnej arystokracji w ramach SS. Stąd cała skomplikowana procedura spotkań i obrzędów na zamku Wewelsburg.